Zamane Çocukları

Zamane Çocukları

Zamane çocukları şımarıktır, bazen çok asi bazen de umursamazdır. Tüm bunlar yetmezmiş gibi bir de sevgi ve saygı nedir bilmezler. Ne kadar çok kötülük yükledik biz bu zamane çocuklarına. Ne kadar çok yok saydık biz bu çocukları, önemsemedik, güvenmedik. En kötüsü onların yanında durabilecek cesareti gösteremedik. Bizden çok bir şey istemediler aslında, onlara söyleyebileceğimiz güven dolu tek bir söz kilitli kalan tüm kapıları açabilecek güçteydi. Onların ne kadar başarılı ve güçlü olduklarını görüyor muyuz? Bence görmüyoruz, görmek istemiyoruz.  Ne zaman seslerini duysak kulaklarımızı kapatıyoruz. Seslerinin daha fazla çıkması için desteklemek yerine onları susturuyoruz. Biz zamane çocuklarına neden bunları yapıyoruz?

Fikirlerini önemsemek yerine ‘’Sen ne anlarsın?’’ diyerek körelmelerine sebep oluyoruz. Ortaya atacakları her görüşü yok sayıyoruz. Sadece seslerini duyurmak istedikleri için onları saygısız görüyoruz. En büyük saygıyı hak eden çocuklarımıza bizler saygı göstermiyoruz. Engellediğimiz her başarının, o çocuk için ilerde büyük sorunlar oluşturabileceğinin farkına varmıyoruz. Neden bu kadar kötülük yükledik biz bu zamane çocuklarına? Yaşları bizden küçük, fikirleri ise bizden büyük diye mi tüm bu etiketleri yapıştırdık onlara? Çocukların da büyük düşünebileceğini görmedik. Yaşları gibi akıllarını da küçük gördük. Halbuki akıl yaşta değil baştadır diye boşu boşuna söylenmemiş bizlere.

Sevgi nedir bilmez dedik onlar için. Çevresinden görmediği sevgiyi hayvanlarda, bitkilerde, nesnelerde aradı diye suçladık onları. Saf sevgilerini almayı kabul etseydik eğer, bu suçlamaların asılsız olduğunu görecektik aslında. Biz ne yaptık? Yine görmemeyi seçtik. Yazdıkça farkına varıyorum da biz en çok çocuklara karşı gözlerimizi kapattık. Artık gözlerimizi açalım. Artık kulaklarımızı kapatmayalım. Yeni yetişen bu çocukları en çok biz görüp, en çok biz duyalım. Yanlarında olup her zaman güvenelim. Tüm bunları yapalım ki; kendisini seven, kendisine değer verip, başarabileceğine inanan çocuklar yetiştirelim. Onlar asi ya da şımarık değiller, sadece fark edilmeyi bekleyen birer mücevherler. Gelin hep birlikte onları fark edelim. Yollarına taş koymak yerine, önlerindeki tüm engelleri biz kaldıralım.

Onlar ‘’Zamane Çocukları’’ değil. Onlar ‘’Zamanın Çocukları’’.

İlgili Yazılar